Stefan Zweig, "Korku" adlı uzun öyküsünde modern insanın en savunmasız anlarını deşifre ediyor. Irene Wagner’in sıradan ve konforlu hayatı, bir yasak ilişkinin ardından gelen şantajla kabusa döner. Zweig, bu eserde korkunun sadece bir duygu olmadığını, insan ruhunu içten içe kemiren fiziksel bir parazite nasıl dönüştüğünü ustalıkla işler. Sigmund Freud’un psikanaliz yöntemleriyle paralellik gösteren bu anlatı, okuru bir vicdan azabı labirentine sürüklüyor.