Yukio Mişima, "Denizi Yitiren Denizci" eserinde geleneksel Japon değerleri ile Batılılaşma arasındaki çatışmayı, bir çocuğun gözünden sarsıcı bir şiddet sarmalıyla işliyor. On üç yaşındaki Noboru, dul annesinin hayatına giren denizci Ryuji'yi başlangıçta açık denizlerin, tehlikenin ve kahramanlığın bir simgesi olarak görür. Ancak Ryuji'nin karaya yerleşip sıradan bir aile babasına dönüşme arzusu, Noboru ve acımasız arkadaş çetesi için kabul edilemez bir "düşüş"tür. Mişima, dehşeti şiirsel bir kusursuzlukla birleştirerek, "arınmanın ancak kanla yazılmış bir şiir dizesiyle mümkün olacağını" iddia eden dünya görüşünü bu unutulmaz romanıyla taçlandırır.