Alber Kamü, "Çöküş" romanı ilə XX əsr insanının daxili dünyasındakı sarsıntıları və mənəvi tənəzzülü ustadcasına təsvir edir. Amsterdamın dumanlı barlarından birində keçmiş vəkil Jan-Batist Klamansın etirafları üzərində qurulan əsər, "günah-çıxaran hakim" obrazı vasitəsilə cəmiyyətin ikiüzlülüyünü və fərdin öz içindəki boşluğa yuvarlanmasını işıqlandırır. Bir gənc qızın intiharını səssizcə seyr edən qəhrəmanın bu hərəkətsizliyi, bütün dəyərlərin alt-üst olduğu absurdist bir dünyanın simvoluna çevrilir. Kamünün "Yabançı"dan sonra ən təsirli əsəri hesab olunan bu roman, insan varlığının ən dərin və qaranlıq tərəfləri ilə üzləşmək istəyənlər üçün bir şah əsərdir.